به ستر وجه و كفين اعتقاد دارد و نه لزوما به چادر . به دنبال اين مطلب ، خالصى مىكوشد تا با بررسى آيات مربوط به حجاب ديدگاه خود را ثابت كند . وى از اين‌كه فقها از صراحت در افتا دست برداشته ، احكام را به صورت احتياط بيان مىكنند ، برآشفته است . وى اين روش را نمىپسندد كه آنان « بعد از وضوح دليل جرأت ندارند برطبق آن فتوا بدهند ، و حتى الامكان از صراحت فتوا طفره مىروند و چون دليل ، به دادن فتوا مجبورشان مىكند ، بعد از فتوا ، احتياط مىكنند » . به نظر وى اين احتياطات ، فايدهء اجتهاد را از ميان مىبرد و موجب تضييع بسيارى از احكام شرعيّه مىشود . وى از مجتهدان عصر مىخواهد كه جرأت ابراز فتاوى خود را داشته باشند . پس از آن باز به سراغ آيات حجاب آمده با استفاده از اقوال مفسّرين و روايات اهل بيت و سخنان فقها مىكوشد تا « استثناى وجه و كفين و قدمين » را از قرآن استفاده كند . وى از دليل اجماع و عقل نيز براى استثناى پوشش وجه و كفّين استفاده كرده و در نهايت با تأكيد بر اين‌كه « احكام شرعيه يگانه راه نجات و سعادت بشر است » از مجتهدان مىخواهد كه فتاوى خود را به صراحت بيان كرده و از صدور احكام احتياطى خوددارى كنند . شرح‌حال مؤلف [ در مقدمهء حقيقت حجاب در اسلام ] « 1 » بر اثر سوء تفاهماتى كه از طرف اشخاص بىاطلاع به مقامات علمى و خانوادگى ايشان نسبت‌هايى داده شده ، لذا براى روشن شدن اذهان و افكار عامّه لازم آمد كه مختصرى از شرح حالات معظم‌له و مقامات علمى و خانوادگى ايشان را در معرض افكار عمومى گذاشته و تمام طبقات مسلمين به فضايل اخلاقى و مدارج علمى اين شخص فوق‌العاده كه از هر جهت آراستگى دارد ، آشنا شوند . حضرت مستطاب آية الله شيخ محمد خالصى در سنهء 1308 قمرى در شهر كاظمين در بهترين خانواده‌هاى دينى و ملّى و اخلاقى ، قدم به عرصه وجود گذاشته و پدر بزرگوار ايشان آية الله العظمى مرحوم شيخ مهدى خالصى كه از خانواده‌هاى بزرگ و اشخاص نادر الوجود ، از قبيل آقايان مرحوم شيخ محمد حسن خالصى و سيد محسن اعرجى صاحب محصول و وسائل و شيخ اسد الله شوشترى صاحب مقابيس و شيخ جعفر كبير مؤلف كاشف الغطاء و شيخ محمد حسين كاظمينى صاحب هدايت الانام ، بزرگى و مجد و عظمت اسلامى را به حسب و نسب واجد مىباشد . و مرحوم شيخ مهدى خالصى در زمان جوانى

--> ( 1 ) . نويسندهء اين شرح‌حال يكى از مريدان مؤلف بوده كه خود را « ح . ط عضو دفتر نشريات دينى ، تهران » معرفى كرده است .